Make your own free website on Tripod.com
issue.gif (2131 bytes) Ενημερωτικό Δελτίο ΤΕΕ

Τεύχος 2139 - Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2001

Δεν μπορεί να υπάρξει εξομοίωση ΑΕΙ με ΤΕΙ

    O συνάδελφος Σπυρίδων Λεκατσάς Μηχανολόγος-Ναυπηγός, μέλος της ΕΕΕ Μηχανολόγων και επίκουρος καθηγητής ΤΕΙ Αθήνας, με επιστολή του προς το Ε.Δ. υπογραμμίζει:
   
Αναφέρομαι στην επικρατούσα άποψη ότι Τα ΤΕΙ δεν χρειάζονται ανωτατοποίηση διότι επί τη βάσει του νόμου είναι ήδη ανωτατοποιημένα. Παρακαλώ να μου επιτραπεί να εκφράσω και εγώ τις απόψεις μου ως μηχανολόγος που είμαι και από το 1986 επ. καθ. ΤΕΙ Αθήνας. Όπως το ράσο δεν κάνει τον παπά ή το κρεμασμένο στηθοσκόπιο στο λαιμό, το γιατρό, έτσι και οι οποιοιδήποτε νόμοι ή Π.Δ. ή Υ.Απ. δεν μπορούν να κατατάξουν το οποιοδήποτε Εκπαιδευτικό Ίδρυμα, ή την οποιαδήποτε σχολή (ή τμήμα αυτής) σε βαθμίδα υψηλότερη εκείνης, που εκ των πραγματικών και ουσιαστικών δεδομένων δικαιούνται. Oύτε επαγγελματικά δικαιώματα εκχωρούνται, όταν η στάθμη Σπουδών δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις και ευθύνες που καλούνται να επωμισθούν οι κάτοχοι πτυχίων τέτοιων τμημάτων. Επί του προκειμένου, εννοώ μόνον τα τμήματα εκείνα των ΤΕΙ του Πολυτεχνειακού κύκλου που αποτελούν και την αιτία διαμάχης μεταξύ ΤΕΙ και ΤΕΙ. Τόσον οι διδάσκοντες στα ΤΕΙ φυσικά, όσον και οι πάσης φύσεως μαθηματικοί, χημικοί, διδάκτορες και μη, μη έχοντας σπουδάσει σε Πολυτεχνείο, καλόν είναι να μην εμπλέκονται στη διαμάχη αυτή, και τούτο διότι αγνοούν τις ευθύνες που συνεπάγεται του διπλ. μηχανικού απέναντι των πολιτών, των βιομηχανιών, των εργοταξίων, των εργαζομένων εργατοτεχνιτών, του περιβάλλοντος και της εθνικής οικονομίας γενικότερον. Oι προαναφερθέντες επιστήμονες καθηγητές ΤΕΙ, ανήκουν στα ονομαζόμενα γενικά τμήματα, τα οποία τμήματα δεν δίνουν πτυχία τεχνολόγων μαθηματικών ή φυσικών, απλώς συνεισφέρουν στη διδασκαλία στοιχείων Ανωτέρων μαθηματικών ή φυσικής και χημείας στους σπουδαστές των τμημάτων πολ. κύκλου των ΤΕΙ που προανέφερα.
   
Μπορούν βέβαια και αυτοί, όπως κάθε άνθρωπος, να εκφέρουν γνώμη, προτάσεις να κάνουν καθώς και τους νόμους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως να επικαλούνται υπό την προϋπόθεση όμως ότι και το πνεύμα της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας γνωρίζουν, και τις συνθήκες που εκεί επικρατούν έχουν βιώσει. Όλοι οι υπέρμαχοι των πολυτ. κύκλου τμημάτων των ΤΕΙ προσπάθησαν να τα ωραιοποιήσουν, να τα υπερ-εκτιμήσουν και να τα εξισώσουν με τα ελλ. Πολυτεχνεία ή τα αντίστοιχα γερμανικά ΤΕΙ, επικαλούμενοι μόνον την τριετή διάρκεια των σπουδών.
   
Απέφυγαν όμως να συγκρίνουν τα προγράμματα σπουδών, τη στάθμη των διδασκόντων, των διδασκομένων, της διδακτέας ύλης, των κατ οίκον εργασιών, τη στάθμη και σοβαρότητα των εξετάσεων που όλοι μαζί εξασφαλίζουν πτυχία μιας κάποιας αξίας, δηλαδή πτυχία με αντίκρισμα και εγγύηση για τους έχοντες αυτά.
   
Είναι όντως γεγονός αναμφισβήτητο ότι οι Γερμανοί πτυχιούχοι ΤΕΙ έχουν κοινωνικώς μόνον εξομοιωθεί με τους διπλ. μηχανικούς του Πολυτεχνείου, όντως οι γερμανικές βιομηχανίες έχουν στελεχωθεί κατά 70% με πτυχιούχους ΤΕΙ, όμως στα τμήματα μελετών, κατασκευών, προγραμματισμού, κοστολόγησης κ.λπ. προΐστανται διπλωματούχοι Πολυτεχνείου, οι οποίοι φέρουν και την όλη ευθύνη. Πολλάκις, οι πάντες επικαλούνται γενικά και αόριστα τα έτη σπουδών. Μεγάλο λάθος, κύριοι. Στη Γερμανία η φοίτηση στα Πολυτεχνεία είναι μεν τετραετούς διαρκείας, όμως ο οδηγός σπουδών λέει (τονίζει) ότι πέραν της τετραετούς διαρκείας των παραδόσεων, απαιτούνται και κατ οίκον εργασίες για μελέτες, σχεδιάσεις, εκτελέσεις εργαστηριακών ασκήσεων κ.λπ. της τάξεως των 2000 ωρών. Ως εκ τούτου, οι άριστοι και λίαν καλοί Γερμανοί τελείωναν στα 6 ή 7 χρόνια. Αυτοί οι Γερμανοί, τότε συμφοιτητές μου 1967 δημιούργησαν τη σημερινή βιομηχανική Γερμανία, με ένα αλλά καλό δίπλωμα, χωρίς τα γνωστά πασαλείμματα τύπου master!! Τα διπλώματα στη Γερμανία δεν χαρίζονται, τα παίρνεις μετά από πολύ κόπο, μετά από σκληρή εργασία, με αγωνία, μετά από μεγάλη προσπάθεια και στερήσεις αναφορικά με την dolce vita. Μόνο 30% αξιώνονται του διπλώματος. O διπλ. μηχανικός, για να πάρει δίπλωμα πρέπει να αποδείξει ότι πέραν της θεωρητικής καταρτίσεως, τον διακρίνει συνέπεια, αντοχή, ωριμότητα, σοβαρότητα, επίγνωση των ευθυνών, προπαντός δε κρίση και λογική. Στη Γερμανία, για να περάσεις μόνον τα μαθήματα γενικής φύσεως απαιτούνται τρία χρόνια πριν σου επιτραπεί να παρακολουθήσεις τα μαθήματα ειδικότητας. Πώς λοιπόν εδώ ζητάνε οι του ΤΕΙ επαγγελματικά δικαιώματα διπλ. μηχανικού με μόνον μία τριετούς διάρκειας φοίτηση και δη κατά πολύ υποδεέστερη εκείνης του γερμανικού ΤΕΙ;
Αυτό μου είναι αδιανόητο.
   
Μήπως η ελληνική μηχανολογία ή ηλεκτρολογία κ.λπ. έχουν απλοποιηθεί ώστε να μαθαίνονται στα τρία χρόνια; Μήπως οι σπουδαστές ΤΕΙ έχουν υπερφυσικές πνευματικές ικανότητες, μήπως οι διδάσκοντες έχουν το Άγιο Πνεύμα στην τσέπη τους; Όχι, γιατί το Άγιον Πνεύμα κατέβηκε μόνον μία φορά για 12 ανθρώπους.
   
Η επιστήμη του μηχανολόγου, ηλεκτρολόγου πολ. μηχανικού, στα χέρια ανεπαρκώς εκπαιδευθέντων, αποτελεί μεγάλο δημόσιο κίνδυνο για τους εργαζόμενους, τις εγκαταστάσεις και για το ευρύτερο ακόμη περιβάλλον σε περίπτωση βιομηχανικού ατυχήματος μεγάλης εκτάσεως όπως Τσερνομπίλ, Φλίξμπορο, Μομπάλ, Σεβέζο, κ.λπ. Η επικρατούσα άποψη δώστε πτυχία-διπλώματα, δικαιώματα και ό,τι δεν έμαθαν σαν φοιτητές ή σπουδαστές θα τα μάθουν αργότερα με σεμινάρια αυτό είναι μεγάλο λάθος. Τα επιμορφωτικά σεμινάρια δεν σου μαθαίνουν αυτά που δεν έμαθες όταν έπρεπε, αλλά απλώς σε ενημερώνουν για την εξέλιξη της επιστήμης και σε βοηθούν να λύσεις σοβαρές απορίες αν βέβαια καταλαβαίνεις τι σου γίνεται.
   
Επειδή, λοιπόν, τα επαγγελματικά δικαιώματα όποια και εάν είναι αυτά δεν εκχωρούνται με Π.Δ. ή Υ.Α. αλλά πρέπει να κατακτώνται επαξίως, θεωρώ απαραίτητο 1ον) Να αξιολογηθούμε όλοι οι διδάσκοντες στα ΤΕΙ, επί τη βάσει των διδακτικών μας σημειώσεων και επί τη βάσει του επιπέδου των εξετάσεων που διενεργούμε και των βαθμολογιών που δίνουμε. Αξιολογητές θα είναι μέλη των επιστημονικών επιτροπών των εν λόγω ειδικοτήτων του ΤΕΕ και όχι εμείς οι ίδιοι.
   
2ον) Να αξιολογηθούν τα προγράμματα σπουδών τινά των οποίων ουδεμιάς εκσυγχρονιστικής αλλαγής από το 1983 έτυχαν, συγκεκριμένα δε με τα αντίστοιχα γερμανικά ή ελβετικά ή γαλλικά τότε θα φανεί αυτομάτως ποιας εκτάσεως επαγγελματικά δικαιώματα μπορούν να δοθούν ή ποιες νέες ειδικότητες τεχνολόγων μηχανικών μπορούν να οργανωθούν όπως π.χ. του τεχνικού ασφαλείας, του τεχνολόγου συγκολλήσεων των υλικών, κλπ. ώστε να μην υπάρχει αντιδικία με το ΕΜΠ και το ΤΕΕ.
Τελειώνω επικαλούμενος την άποψη του Λουκιανού, η οποία και σήμερα ακόμα ισχύει όπως και προ 1900 ετών, ότι:
Παιδεία μεν και κόπου πολλού και χρόνου μακρού και δαπάνης ου μικράς και τύχης δείσθαι λαμπράς.
Σπυρίδων Γερ. Λεκατσάς
Υ.Γ.: Τα ως άνω εξέφρασα έχοντας υπόψη μου το άρθρο 367 του Π.Κ.